شرح داده‌اند . صاحب مخزن مىنويسد " درختى است عظيم ، شاخه‌هاى آن پراكنده و از شاخه‌ها ريشه‌هاى بلند آويزان است بعضى تا نزديكى زمين و بعضى به زمين مىرسد . اگر بيخ برگ را بشكنند از آن شيرابه خارج مىشود . در هند و بنادر جنوب ايران و فارس يافت مىشود و آن را " الول " مىنامند اگر صبح قبل از طلوع آفتاب شيرابه تازه آن را بگيرند و به مقدار برابر با شكر ممزوج نمايند و ناشتا روز اول 5 / 3 گرم آن را بخورند و به تدريج مقدار خوراك را زياد نمايند تا ظرف 3 هفته به 10 گرم برسد در هر نوع بواسير ، رقت اسپرم ، انزال سريع و پيش‌رس ، زيادى احتلام و ضماد تازه شيرابه در ابتداى ورم كشاله ران موثر مىباشد و در آغاز شروع دمل آن را تحليل مىبرد و چنانچه دمل بزرگ باشد باعث سرباز كردن آن مىشود " . اگر برگ درخت را كمى نرم نموده بر زخم تازه كه نياز به بخيه دارد بگذارند و محكم ببندند و تا سه روز باز نكنند زخم را به هم مىآورد . خوردن ريشه‌هاى هوائى به مقدار 75 / 1 با 5 / 3 گرم شكر و اندكى آب از انزال پيشرس و خروج غير عادى اسپرم جلوگيرى مىكند ( 2 * ) . درخت را در جنوب " لول " ، " لور " " مكرزن " و در جزيره خارك " ليل " و در كيش " لير " مىنامند . قسمت قابل مصرف : شيرابه ، پوست ، برگ ، ريشه‌هاى هوائى ، غنچه و ميوه مىباشد . تركيبات شيميائى : گياه محتوى Bercapten , Ficusin مىباشد . پوست درخت داراى 10 درصد تانن ، موم ، كائوچوك ، ميوه داراى اسانس ، مواد آلبومينوئيدى ، كربوهيدرات و فيبر است . موارد مصرف : در هند از شيرابه در دردهاى عصبى ، رماتيسم ، لمباگو ، درد دندان ، ژانژيويت ، هموروئيد ، سوزاك ، التهابات وجود اسپرم در ادرار و سوزاك و از دم كرده پوست به عنوان قابض در خونريزى ، اسهال ، اسهال خونى ، ديابت ، سوزاك ، ضعف نيروى جنسى و در استعمال خارج در زخم‌ها ، آبسه ، بيمارىهاى پوستى و از ريشه‌هاى هوائى در لكوره ، خيز عمومى انساج و از برگ درخت در زخم‌ها ، بيمارىهاى پوستى استفاده به عمل مىآيد . احتياط : شيرابه گياه سمى است . ( 1 * ) - صيدنه عپ ص 23 ( 2 * ) - تلخيص از مخزن 134